Operatie tegen zuurbranden (reflux) en maagbreuken (Nissen-fundoplicatie)    

Operatie tegen reflux en maagbreuk: de Nissen-fundoplicatie uitgelegd

Gastro-oesofageale reflux (GERD) is een veelvoorkomend probleem waarbij de maaginhoud terugvloeit naar de slokdarm. Dit komt doordat de sluitspier tussen slokdarm en maag niet goed meer werkt. De zure maaginhoud veroorzaakt irritatie van het slijmvlies in de slokdarm, wat kan leiden tot ontstekingen, pijn en andere klachten.

Typische symptomen van reflux zijn een branderig gevoel achter het borstbeen, maagpijn, zure oprispingen, een bittere smaak in de mond, slechte adem, chronische hoest, keelpijn, sinusitis, astma of zelfs keelpoliepen.

In eerste instantie wordt reflux meestal behandeld met medicijnen die het maagzuur onderdrukken. Maar niet iedereen reageert hier voldoende op. Zeker bij jonge patiënten, of bij mensen die levenslang medicatie nodig zouden hebben, kan een operatie een blijvende oplossing bieden. Ook patiënten die bewust voor een chirurgische ingreep kiezen, zijn welkom – mits dit goed is besproken met hun arts.

Hoe wordt reflux gediagnosticeerd?

Verschillende onderzoeken kunnen aantonen of er sprake is van refluxziekte en of een Nissen-fundoplicatie aangewezen is:

• pH-metrie: hierbij wordt 24 uur lang de zuurtegraad in de slokdarm gemeten via een dun slangetje.
• Manometrie: deze test meet de druk en beweging in de slokdarm om de functie van de sluitspier te evalueren.
• Contrast-slikfoto: tijdens het drinken van contraststof worden röntgenfoto’s gemaakt, soms met het hoofd naar beneden gericht. Zo wordt nagegaan of er terugvloei is.
• Gastroscopie: onder lichte verdoving brengt de arts een dunne buis met camera via de mond naar de slokdarm en maag. Er kunnen ook biopten worden genomen.

Wat houdt een Nissen-fundoplicatie in?

Als gekozen wordt voor een operatie, gebeurt dit meestal via een kijkoperatie (laparoscopie) onder algemene verdoving. Deze ingreep heet een Nissen-fundoplicatie en is gericht op het herstellen van de natuurlijke afsluiting tussen maag en slokdarm.

De chirurg maakt eerst de overgang tussen slokdarm en maag vrij. Indien er een maagbreuk aanwezig is, wordt die gesloten – al dan niet met een verstevigende prothese. Daarna wordt een deel van de maag als een soort manchet of ‘kraag’ rond de slokdarm gewikkeld. Dit zorgt voor een stevige afsluiting die wel voedsel doorlaat richting maag, maar terugvloei van maagzuur voorkomt.

Voorbereiding op de ingreep

• Medicatie: gebruik je bloedverdunners of andere medicatie? Meld dit tijdig aan de arts.
• Allergieën: geef door of je allergisch bent aan pleisters, jodium, latex of andere stoffen.
• Hygiëne: zorg dat het operatiegebied goed schoon is. Het wordt vlak voor de ingreep ook geschoren.
• Sieraden: draag geen juwelen of piercings in het operatiegebied. Laat deze bij voorkeur thuis.

Mogelijke complicaties

Zoals bij elke operatie zijn er risico’s, zoals:

• Nabloeding
• Wondinfectie
• Trombose
• Longontsteking

Specifieke complicaties bij een Nissen-fundoplicatie kunnen zijn:

• Tijdelijke slikklachten (door zwelling of vernauwing van de slokdarm)
• Beschadiging van zenuwen (kan diarree of maag-darmklachten veroorzaken)
• Inklappen van een long (als het longvlies geraakt wordt; er kan dan een afzuigdrain geplaatst worden)

Gelukkig treden ernstige complicaties zelden op.

Herstel na de operatie

De opname duurt enkele dagen. Na de operatie mag je eerst wat er en thee drinken. Eens dit goed gaat wordt gestart met vloeibare voeding (yoghurt, pudding,…). De diëtiste stelt bij ontslag een schema op waarin geleidelijk aan opgebouwd wordt naar een normaal dieet.
Een groot voordeel van de operatie is dat je doorgaans geen medicatie meer nodig hebt tegen refluxklachten. Veel patiënten ervaren een aanzienlijke verbetering in levenskwaliteit.