Blindedarmontsteking (appendicitis acuta) 

De blindedarm is een smal, wormvormig aanhangsel aan het begin van de dikke darm. Bij een blindedarmontsteking (medische term: appendicitis acuta) raakt dit orgaan ontstoken. Zonder snelle behandeling kan de appendix openbarsten, wat leidt tot een gevaarlijke buikvliesontsteking (peritonitis).

Symptomen van een blindedarmontsteking:

• Pijn in de rechteronderbuik
• Koorts
• Misselijkheid of braken
• Verminderde eetlust

Behandeling van blindedarmontsteking

Eens de diagnose gesteld is wordt in de regel een operatie aangeraden. Hierbij wordt de blinde darm volledig weggenomen. Indien er etter of ontstekingsvocht in de buikholte is of er tekens zijn van buikvliesontsteking wordt er soms een drain achtergelaten.
De ingreep gebeurt onder algemene verdoving en kan met een open of laparoscopische techniek gebeuren.

1. Open appendectomie

Via een kleine snede in de rechter onderbuik wordt de ontstoken blindedarm verwijderd. Indien de appendix is gesprongen, krijgt de patiënt een antibioticakuur en eventueel een drain om etter of ontstekingsvocht af te voeren.

2. Laparoscopische appendectomie

Hierbij wordt de blindedarm verwijderd via drie kleine sneetjes: één voor de camera (kijkoperatie) en twee voor de instrumenten. Dit is minder invasief en laat toe de hele buikholte te bekijken. Als deze methode niet lukt, wordt alsnog een open operatie uitgevoerd.

Voorbereiding op de operatie:

• Meld altijd medicatiegebruik (zoals bloedverdunners) en allergieën (pleisters, jodium, enz.).
• Verwijder alle juwelen en sieraden vooraf.
• De buikstreek wordt geschoren voor de ingreep.

Herstel na de blindedarmoperatie

Het ziekenhuisverblijf hangt af van de ernst van de ontsteking. Bij een lichte appendicitis mag je meestal snel naar huis. Bij een gesprongen blindedarm blijft men langer opgenomen en krijgt men antibiotica via een infuus. Na ontslag krijg je mogelijk nog antibiotica in pilvorm mee.

• Hechtingen zijn verborgen en gaan vanzelf weg. Een wondcontrole na 10 dagen bij de huisarts is wenselijk.
• Bij een wondinfectie kan een thuisverpleegkundige nodig zijn.
• Werkonbekwaamheid duurt meestal tussen de 2 en 4 weken.
• Bij koorts, pijn of wondproblemen na ontslag, neem je best meteen contact op met je huisarts of chirurg.