Navelbreuk (hernia umbilicalis)

Een navelbreuk of hernia umbilicalis is een veelvoorkomende aandoening waarbij buikvlies en eventueel buikorganen ter hoogte van de navel uitstulpen. Dit ontstaat doordat de buikwand plaatselijk verzwakt is – de navel is tenslotte een litteken. De verzwakking kan aangeboren zijn, maar vaak ontstaat ze later in het leven.

Wat veroorzaakt een navelbreuk?

De breuk ontstaat door een opening of verzwakking in de buikwand, ook wel de breukpoort genoemd. Die verzwakking kan verschillende oorzaken hebben:

• Overgewicht of gewichtstoename
• Chronisch persen bij obstipatie of prostaatproblemen
• Langdurig hoesten door roken of longaandoeningen
• Veelvuldig tillen van zware voorwerpen of zware lichamelijke arbeid

Wanneer de breuk zich eenmaal gevormd heeft, verdwijnt die zelden spontaan. Integendeel, de uitstulping wordt meestal groter en kan op termijn buikvet of zelfs darmweefsel bevatten.

Symptomen van een navelbreuk

Niet iedereen ervaart klachten bij een navelbreuk. Sommige mensen hebben enkel een zacht bultje of zwelling ter hoogte van de navel. Bij anderen zijn de symptomen meer uitgesproken. Mogelijke klachten zijn:

• Branderig gevoel of zeurende pijn aan de navel
• Zwelling die duidelijker wordt bij hoesten, tillen of persen
• Misselijkheid of braken bij beknelling
• Plots hevige pijn met hard aanvoelende bult

Wanneer de inhoud van de breuk, bijvoorbeeld een stuk darm, beklemd raakt (ingeklemde navelbreuk), ontstaat een spoedgeval. De bloedtoevoer wordt dan afgesneden, waardoor darmweefsel kan afsterven. Raadpleeg in dat geval onmiddellijk een arts!

Diagnose en behandeling

De diagnose wordt meestal gesteld via lichamelijk onderzoek door de arts. De bult ter hoogte van de navel is vaak zichtbaar en voelbaar. Een navelbreuk geneest niet vanzelf. Enkel een operatie kan een blijvende oplossing bieden.

In ons ziekenhuis worden verschillende technieken toegepast, afhankelijk van de grootte van de breuk en de voorkeur van de patiënt:

1. Primair herstel

Bij een kleine breuk (minder dan 2 cm) maakt de chirurg een kleine snede ter hoogte van de navel. De breukzak wordt terug in de buik gebracht of verwijderd. De opening in de buikwand wordt gesloten met niet-oplosbare hechtingen.

2. Herstel met een prothese

Bij een grotere breuk (meer dan 2 cm) wordt dezelfde aanpak gevolgd, maar de opening wordt gesloten met een kunststof prothese (netje) om herhaling te voorkomen.

3. Laparoscopische ingreep (kijkoperatie)

Via drie kleine sneetjes in de linkerflank brengt de chirurg instrumenten en een camera in. De breuk wordt van binnenuit hersteld en afgedekt met een kunststof matje.

Voorbereiding op de operatie

• Meld altijd als je medicijnen zoals bloedverdunners neemt.
• Geef allergieën (pleisters, jodium, enz.) vooraf door aan de chirurg.
• Zorg dat de huid rond de navel proper is.
• Laat sieraden thuis, zeker in de buurt van het operatiegebied.
• Regel begeleiding na de operatie, want zelf rijden is niet toegestaan.

Mogelijke complicaties

Zoals bij elke ingreep zijn er risico’s:

• Nabloeding of blauwe plek
• Wondinfectie
• Recidief (nieuwe navelbreuk): kans is 1 à 2%

Herstel na de operatie

Afhankelijk van de ingreep blijf je een nacht in het ziekenhuis of word je geholpen in het daghospitaal. Na de operatie:

• Je krijgt pijnstilling op basis van paracetamol
• Wandelen mag vanaf de dag na de operatie
• Niet autorijden gedurende één week
• Fietsen is toegelaten na 2 à 3 weken
• Zware arbeid of tillen mag na 4 weken (laparoscopie) of 6 weken (open operatie)
• Resorbeerbare hechtingen, enkel wondcontrole bij de huisarts na 10 dagen
• Controle bij de specialist vindt plaats 3 weken na de ingreep